Terug naar AZC Gilze

 

Soms blijft een bericht dagenlang rondwaren in je dagelijkse bezigheden. Kent u Noor Alattar? Wij niet. Maar tussen 2018 en 2020 woonde hij niet ver van café d’n Brooi (Chaamseweg), en wandelde hij over het Princenbosch tussen de boslanen, en af en toe ging hij naar Rijen om daar bij de Turkse supermarkt Izmir iets vertrouwds te vinden. Gewoon wat koekjes en kruiden uit zijn geboorteland Irak.

Vluchtelingenwerk greep de ontmoeting tussen Noor Alattar en het AZC Gilze aan om een schets te geven van een tijdelijke talentvolle inwoner van de gemeente Gilze en Rijen. In het artikel ‘Terug naar AZC Gilze’ bezien wij op een afstand de contouren van onze woonplaats. Hoe vaak hebben wij niet onbekende vluchtelingen zien lopen zonder ook maar een idee te hebben wie elkaar passeren. Een dergelijk interview maakt je bewust van de vele ervaringen die voorbijgangers met zich meedragen, van de indrukken die ze opdoen in de hen omringende natuur en het groene landschap, en welke invloed dat heeft op het beleven van de samenleving waarin je woont en leeft.

Als lokale politici hebben wij niet vaak met de emotionele kant van het vluchteling-zijn te maken, maar eerder met de voorwaarden (vergunningen, verbouwingen, huisvesting, scholenbouw evt.) waaronder Prinsenbosch functioneert. Hoe het COA omgaat met de naaste buren, hoe het erfgoed van het voormalige luchtmachtterrein verzorgd wordt, want het is tenslotte een rijksmonument. Hoe de natuur op het tientallen hectaren terrein beheerd wordt.

Een bekende kritische burger Guus van Roozendaal is op velerlei manieren begaan met het asielzoekerscentrum. Hij stuurt politieke partijen en de gemeente regelmatig e-mails over het wel en wee van Prinsenbosch en z’n omgeving. Dat waarderen wij zeer. Een volwassen democratie heeft burgers nodig die elkaar aanspreken op zaken die in de samenleving er toe doen. Noor en Guus zullen elkaar waarschijnlijk niet ontmoet hebben, maar beiden geven invulling aan een ideaal dat democratie heet. Alleen al op dat punt staan ze met elkaar in verbinding.

Normaal was er in september een burendag op het AZC Gilze. We zijn er al eerder geweest, en hebben daar de school, het naaiatelier en de fietsenwerkplaats bezocht, en gesproken met de vrijwilligers. Waarschijnlijk zullen er vanwege Corona en de grootscheepse verbouwing van het AZC Gilze nauwelijks mogelijkheden zijn de buren te ontmoeten. Wie een fietstocht naar Chaam plant, kan in ieder geval fietscafe D’n Brooy aandoen. En het ‘Terug naar AZC Gilze’ krijgt dan meer reliëf. Wie weet wie u tegenkomt?