Weekblad Gilze en Rijen, woensdag 29 januari 2020

 

Tunneldiscussie woekert voort!

De Spoorzone in Rijen lijkt wel op het Paard van Troje. Het beroemde Griekse verhaal speelt zich gewoon af in de Hoofdstraat en Julianastraat. De coalitiepartijen (VVD, CDA, Gemeentebelang en Kern75) juichen al bij voorbaat, want Rijen zal in de vaart der volkeren een huzarenstukje leveren. We krijgen een station met een onderdoorgang als kunstwerk. Dat mag ook wel, want de Gilze- en Rijenaren zullen ervoor boeten.

De tunnel kost klauwen met geld
Door het financiële jojo-beleid van de overheid zullen de inwoners diep in de buidel moeten tasten. Het project Spoorzone slokt nu al miljoenen op. De laatste beleids-inkt is nog niet droog of er is alweer anderhalf miljoen bijgekomen. En zo zal het gaan in de komende vijf jaar, want geen enkel overheidsproject kent een solide begroting.

De tunnel past niet
De basis is steeds een verhaal over wensen, een wensen-model-plan, los gezongen van de werkelijkheid. De zoveelste stedenbouwkundige schets over de Spoorzone werd besproken in het gemeentehuis. Al die ontwerpschetsen (computeranimatie-stills) worden overigens zonder enige technische onderbouwing gepresenteerd. Dus straks kiest de coalitie een tunneltracé dat gebaseerd is op aannames die niet geverifieerd zijn. In het hele Spoorzoneproject is de belangrijkste vraag: past die tunnel wel?

Blinde uitvoeringsdrift
Ja, zeggen de machthebbers. We slopen gewoon, erfgoed of niet, het gehele lint weg. De betonnen bak laten we door ProRail uitvoeren, of de breedte een punt is, of de hoogte een punt is, dat maakt niet uit! Wij als beslissers maken er toch geen gebruik van, dat laten we over aan fietsers, rollatorgebruikers en verdwaalde forenzen. En als die in de weg lopen, geven we gas, claxonneren eens flink of zetten het zwaailicht aan.

Trojaans paard
De Spoorzone is een stedenbouwkundig Trojaans paard zonder inhoud. De Grieken waren vooral goed in het schrijven van tragedies, in Gilze en Rijen zijn we heel goed in stedenbouwkundige schetsen aan burgers slijten. Dat kost toch geld, zult u zeggen. Antwoord: we lenen ons rijk, verhogen de OZB, en verkopen dat als ambitie.
Wanneer spreken wij elkaar?